Modele miasta

February 20, 2019 // Uncategorized

Modèle koncentryczny miasta-Konstrukt teoretyczny opracowany przez Ernesta Burgessa w Roku 1925 zakładający, że Miasto Można podzielić na strefy układające się koncentrycznie wokół centralnej dzielnicy Biznesu. Model Ten powstaje zazwyczaj w wyniku podziałów klasowych, gdzie w wyniku grupowania się pewnych warstw Społecznych nie powstają pierścienie, ALE większe dzielnice. Najczęściej Ludzie grupują się według typu miejsca pracy, osadnictwa, stopnia zamożności itp. Model Ten Wystąpił w Paryżu, gdzie dzielnice Zachodnie są siedzibą Klas Średnich a na północy je wschodzie rozciągają się dzielnice robotnicze. Opisany przez Harrisa i Ullmanna. Modèle Ten opiera się na założeniu, że Miasto nie Musi wcale rozwijać się wokół jednego Centrum w sposób koncentryczny Czy sektorowy, lecz Może tworzyć kilka Konferencje ośrodków. Modèle klinowy (nazywany też modelem sektorowym) au modèle Rozwoju Miast zaproponowany w 1939 Roku przez ekonomistę Homera Hoyta. Jest modyfikacją modelu koncetrycznego. Koncentryczny modèle miasta oparty był na Chicago i Charakterystyczny jest racjay dla Miast amerykańskich niż europejskich. Charakterystyczną cechą Tego modelu jest wzrod zamożności mieszkańców wraz ze wzrostem odległości OD Centrum. Tak mogło STAC się wyłącznie dlatego, że już w pierwsjay połowie XX wieku większość amerykańskiej Klasy średniej mogła pozwolić sobie na zakup samochodu i przeniesienie się do stref dojazdu, podczas Gdy biedniejsza część społeczeństwa pozostawała w strefach bezpośredniej Centrum bliskości, dojazdu niewymagających.

Druga w kolejności OD Centrum Strefa jest strefą przejściową, zamieszkiwaną przez nieustabilizowane społecznie Kategorie, Toscane mieszkań są w korzystam najniższe, un Fakt poprzez, że znajduje się w bezpośredniej styczności ze strefą pierwszą, gdzie Toscane ziemi i Lokali najwyższe są, określana jest jako Strefa CIENIA. Wśród mieszkańców tej strefy Można znaleźć Zarówno studentów szukających najtańszych mieszkań, Jak również meliny i mieszkania prostytutek. Kolejna, Czwarta Strefa zamieszkiwana jest przez bardziej zamożną część Miejskiej zbiorowości, charakteryzuje się budownictwem głównie domków jednorodzinnych, Jest à też Strefa dojazdów. Obszar Centralny à Ośrodek, wokół którego gromadziła się ludność. Tym ośrodkiem był port, Ośrodek wymiany towarowej lub Zakłady przemysłowe. W miarê Jak Miasto się rozwijało zaczynała powstawać druga Strefa, która h. Wiła obszary mieszkalne, zapewniająca Lepsze TS Warunki życia z Dala OD działalności gospodarczej. Z BIEGIEM czasu następowała urbanizacja tych miejsc, powstawały firmy, rosły koszty życia. Następowało przemieszczenie miejsca zamieszkania do strefy 3, gdzie byly Lepsze TS Warunki je terenów więcej.

Strefę Czwarta w wiły podmiejskie dworki, Strefa 5 miała Charakter rolny. Brak uwzględnienia odchyleń w żadnych strefach Hoyt uznał za błąd burgessa i zaproponował sektorowy modèle miasta. Założył, że miasta rozwijają się w formie sektorów, których przebieg opiera się na układzie promienistym. Strefy te są zróżnicowane funkcjonalnie. W tym ujęciu Zakłady przemystowe lokowane są w miejscach dogodnego transportu wisbaden lub kołowego. Ciągi komunikacyjne traktowane są jako Główny czynnik miastotwórczy. Ponadto wewnątrz sektorów następują zmiany intensywności użytkowania, przy Czym Teren najintensywniej użytkowany znajduje się w pobliżu Centrum. Dzielnice Klasy robotnicjay nie zajmują już terenu otaczającego Centrum z uwagi na Wysokie koszty, znajdują się Tam mieszkania o wysokim standardzie.